Błona nasiatkówkowa jest rodzajem włóknistej proliferacji na powierzchni siatkówki w plamce. Najczęstsze jej objawy to metamorfopsje, mikropsje, makropsje a także obniżenie ostrości wzroku. W przypadku ich występowania zwykle pacjentów poddaje się leczeniu operacyjnemu techniką witrektomii z dostępu tylnego. W trakcie zabiegu usuwana jest błona nasiatkówkowa a także błona graniczna wewnętrzna. Z reguły w okresie po zabiegowym obserwuje się poprawę ostrości wzroku, a także ustąpienie towarzyszących błonie objawów. Szczególną sytuacją jest współwystępowanie ERM(epiretinal membrane) z cukrzycowym obrzękiem plamki czy wysiękową postacią zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem. W powyższych przypadkach uważa się, że błona może pogarszać efekty terapii anty-VEGF. Przy współistnieniu tych chorób również można zastosować leczenie operacyjne, jednakże jego efekty nie zawsze są satysfakcjonujące. Uważa się, że zabieg należy wykonać co najmniej po serii nasycenia terapią farmakologiczną, a optymalnie po dłuższym okresie, przy niewystarczajacych efektach terapii. Autorki pracy analizują dostępne piśmiennictwo, a także przedstawiają przypadki kliniczne pacjentów poddanych zarówno leczeniu chirurgicznemu jak i terapii anty-VEGF.